van 27 februari t/m 24 maart

eaxposeren Hayé Smith en Paul de Jong in Galerie Arti-Shock

Paul de Jong ‘de tijd doet verslijten’. Voordurend morrelt de tijd aan onze verworvenheden. Wat  gisteren nog een eeuwig houdbaar product van ons schijnbaar feilloos inzicht leek, moet het vandaag afleggen tegen hogere technische eisen of gewijzigde esthetische opvattingen. We breken de muren op en laten de keerzijde van het ideaal zien, die liever wordt genegeerd dan waargenomen. Met ongeduld verdragen wij dit intermezzo in ons geordend en geriefelijk bestaan. Huizen in afbraakfase geven hun intimiteit bloot, tonen in ontreddering hun eertijds in knusse bescherming verborgen interieur.  Daar waar de bewoners zich veilig en geborgen voelden, maar waar ze ook hun verdriet en geluk beleefden, heeft de blik van iedere toevallige voorbijganger opeens vrij toegang. Dit is een besef dat opgebroken muren of huizen in afbraak een dramatische waarde geeft. Daarnaast  is er de schoonheid van de dingen die gebroken en in wanorde zijn. In hun deerniswekkende onbruikbaarheid vertonen zij een beeld dat uitdaagt tot een visuele verwerking

Haye Smith, ‘vergankelijkheid’. Uit een interview in 2005.  Je kunt, denkt hij, constateren dat er tussen de elementen die hij gebruikt een zodanige interactie ontstaat dat er sprake is van een vermoeden van drama.

En waarom hij deze beeldelementen gebruikt; we weten dat, al wil je nog zo bewust iets concipiëren, er altijd onbewuste factoren meespelen. Als hij een idee heeft voor een schilderij gaat hij tekenen en tekenen en het kan zijn, dat er weinig overblijft van het oorspronkelijke concept. Het witte doek biedt je nu eenmaal totale vrijheid. In de terminologie van Sartre ben je gedoemd tot vrijheid, immers de mogelijkheden zijn onbegrensd. Houvast is helaas niet en – om de existentiefilosoof nogmaals te citeren – er rest niets anders dan te streven naar authenticiteit.

zie voor meer info:

www.hayesmith.com