van 9 januari t/m 27 januari

Afgestudeerden KABK 2009

Wiebe van der Hoeven

Ik droom, verlang, redeneer, en filosofeer in mijn werk. Niet zozeer naar een hogere, lagere of betere cultuur, maar naar authenticiteit. Werkend vanuit een eeuwenoude bron van geloof, geschiedenis, architectuur en filosofie. Deze onbereikbare illusie van autonome authenticiteit houd ik graag in stand in mijn werk. Als onze empirische werkelijkheid dit niet verwezenlijken kan, dan verplaats ik ze naar de immateriële wereld van de kunst. Het gevolg? Een mix van tegenstrijdigheden: twijfel, éénheid, succes, grootheidswaanzin, falen, soberheid.

De materie waaruit mijn werk is opgebouwd beschouw ik als ‘tekst’ van een andere werkelijkheid. Ze dragen het alfabet van mijn geest, mijn werken zijn dan ook samengestelde woorden en zinnen. Soms wordt er gescholden, soms zingen ze een loflied. Tegenstrijdigheden zijn dan ook door te voeren naar een strijd tussen rationalisme en geloof, abstractie en figuratie.
Maar uiteindelijke getuigen ze alle van een metafysische wereld van éénheid, zuiverheid en perfecte harmonie. Een mystiek hunkering die zijn belichaming vind in het werk.

Martine Kolmeijer

Elk materiaal heeft zijn eigen fysieke en esthetische eigenschappen. Het materiaal en de vorm van het materiaal hebben hun eigen mogelijkheden en beperkingen, het werk groeit volgens zijn eigen ‘wetten’. Wat kan een metaaldraadje zijn, hoe gedraagt het zich op een andere vorm, en hoe gedraagt het zich in grotere hoeveelheden? Het werk (tekeningen, schilderijen en ruimtelijk werk) is een 'gedragsstudie' naar (van?) verschillende vormen en materialen. 

Esther Nienhuis

Ik refereer aan een constant verlangen naar iets dat buiten mijn eigen realiteit ligt - buiten bereik ook. Het kan in het verleden liggen als een herinnering, of geprojecteerd zijn in de toekomst als een situatie die nog niet bestaat (en waarschijnlijk nooit zal komen). Ik probeer de grens die het heden isoleert van andere realiteiten voelbaar te maken.

Mijn nieuwste schilderijen werpen een blik op de weg vanachter een beregende autoruit. De film van water op het anders onzichtbare glas vertekent het uitzicht gedeeltelijk. De beregende ruit representeert het ambivalente heden, als subtiele scheidslijn tussen verleden en toekomst.